Tijdens Velocity 2009 kregen we een "Tour de Ravel": het Waals Gewest pakte uit met zijn "Réseau Autonome de Voies Lents" en liet ons ermee kennismaken in de buurt van Luik. Daar maakte het echt wel indruk. Geënt op omgevormde spoorwegen en jaagpaden, heeft het Waalse Gewest de ambitie om alle steden en grote gemeenten te verbinden met een onafhankelijk netwerk van trage wegen voor voetgangers, fietsers en ruiters.
Ravel is gestart in 1995 en ondertussen goed bekend bij het Waals publiek, maar in Vlaanderen nog erg weinig doorgedrongen. Daarom leek het ons wel een goed idee om zelf met de Fietsersbond een kijkje te gaan nemen.
We kozen het weekend van 21-22 mei 2011. Ons groepje verkenners bestond uit 11 Edegemse fietsers.
Zaterdagvoormiddag ging op aan de treinreis Berchem-Mariembourg met overstap in Charleroi. Zo konden we meteen ervaren of zo'n groep vlot met de fiets op de trein geraakt.
De IC Antwerpen-Charleroi beschikte over een prima fietswagon met lage instap en handige riemen om onze fietsen vast te snoeren.
Op de boemel Charleroi-Mariembourg, een treintje van twee wagons zonder bagageruimte, was het behelpen in de gang. Op de terugreis Nijvel-Berchem zondagavond troffen we een ouder treinstel zonder fietswagon. Deze trein zat overvol. We moesten 4 fietsen in de gangen kwijt en die stonden fameus in de weg. Dank zij de immer behulpzame treinbegeleiders is de hele groep toch ter bestemming geraakt.
Ons eerste stuk Ravel was een ex-spoorbedding van Mariembourg naar Hastière aan de Maas: 20 km mooi vlak asfalt, heerlijk tussen de bomen. De signalisatie, bij onze kennismaking in Luik nog voortreffelijk, was hier iets minder: geen waarschuwingsstrepen aan paaltjes en andere obstakels.
Aan de Maas volgden we eerst het brede jaagpad. Even verder was het jaagpad opgeslokt door de drukke N96, zonder fietspad. Gelukkig waren de uitzichten prachtig. Bij de doortocht van Dinant zaten we vast in een enkelrichtingsstraat, nergens Ravel-wegwijzers te zien: Réseau Autonome ...? Komaan zeg! En het ging van kwaad naar erger. Tussen Dinant en Namen was het wegdek ofwel opgebroken en veranderd in een werf, ofwel bestaand uit amper berijdbare kasseien. We zaten nochtans op hoofdroute Ravel 2 ...
We waren blij dat we, na 75 km, flink dooreengeschud, aan ons hotelletje in Namen arriveerden.
De avond in de oude stad Namen, met een lekker Turks dineetje bij Enez Grill, was best gezellig, zwoel en zomers. De terrasjes van de Marché aux Légumes hingen vol soul en blues van het Kempische bandje "Strange Fruit". Toffe stad.
Zondagmorgen: eerst op zoek naar het kruispunt van Ravel 1 (oost-west) en Ravel 2 (noord-zuid), ergens aan de samenvloeiing van Maas en Samber. De belangrijkste Ravel-verkeerswisselaar als het ware. Die was niet te vinden: niks aangeduid. We zijn dan maar vertrokken langs grote weg naast de Samber, in de hoop een stukje Ravel te vinden. Even verder wel een jaagpad, maar slecht onderhouden. De weinige fietsers die we tegenkwamen reden op mountainbike. Wat later was de weg gewoon afgesloten, zonder enige aanduiding ... "Trek uw plan !". We moesten, op zoek naar de weg, zelfs even over het erf van een boerderij.
Even later, terug langs de Samber, reden we weer over een bouwwerf.
Na 60 km slingeren langs Maas en Samber, met mooie landschappen maar over heel wisselvallige kwaliteit van fietsweg, waren we het een beetje beu en besloten de rivier te verlaten. We staken over en probeerden eerst de spoorlijn richting Gembloux te volgen. Wat meer klimmen nu, maar de afwisseling met doortochten van dorpjes deed deugd. De provinciale Ravel-kaart bleek hier maar amper bruikbaar en we schakelden over op de veel duidelijkere, vertrouwde Michelinkaart. We lunchten op het terras van een erg gastvrije golfclub met, spijtig genoeg, een kok zonder talent. We passeerden langs "Memorial Kongolo" waar we een Congolees liedje zongen in de kerk, en trotseerden daarna de kasseien in de afdaling naar Villers-la-Ville. Eén van onze achterbanden moest het daar wel begeven ... de gaten werden geplakt onder het magnifieke silhouet van de abdijruïne.
Ons laatste stuk fietsweg was misschien wel het allerbeste: de splinternieuwe Ravel Genappe-Nivelles, op een oude spoorlijn, bracht ons vlotjes tot aan het station van Nijvel. Dat mooie stukje maakte toch nog iets goed.
Conclusie
Deze verkenning van de Ravel-wegen, vooral in de provincie Namen, maakte veel duidelijk: het Ravel-project is een prachtig idee, maar er is nog veel werk aan de winkel. De spoorweg-Ravels lijken prima in orde, maar de Ravels langs de waterwegen Maas en Samber liggen er compleet verwaarloosd bij. De signalisatie voldoet niet. We kunnen zeker nog niet spreken van een "Réseau Autonome" en we zullen nog even afwachten voor we promotie maken voor het Ravel-netwerk. Hopelijk is de situatie in andere provincies beter ... toch blijft fietsen in deze mooie streek een plezier en we hebben een heerlijk zonnig weekend beleefd!
